UN Studio

Het ontwerp van het plein is hiermee geheel in lijn en lijkt er een horizontale voortzetting van te zijn. Direct achter de grotendeels transparante voorgevel bevindt zich een veelvormige vide-structuur met roltrappen, de zogenaamde “circulatiezone.” Dit verkeersspektakel verbindt de omgeving met de domeinen en de belangrijkste foyers: vanaf de entree die van de bioscoop, de expositieruimte, het auditorium en de sky lounge op de bovenste verdieping. 

Het gebouw presenteert zich duidelijk naar het plein. Aan de westzijde is het slank en opent het zich, terwijl het richting de Schoolstraat breed is en terughoudend in uitstraling. De proportie van de volumes sluit aan op de omliggende bebouwing. Vanaf de Nieuwe Markt gezien is het plan opgedeeld in vier zones, met na de circulatiezone achtereenvolgens een “flexibele zone” voor de domeinen, de bioscoopzalen, expositieruimtes en het auditorium, een “service-zone” met opslag, boekenmagazijn en werkruimte, en een “kantoorzone” met daarin ook technische ruimtes. 

Kortom: hoe dieper je vanuit de circulatiezone het gebouw inkomt, hoe minder publiek het wordt. De gevels vertalen dit onderscheid vrij letterlijk. Het gebouw is weliswaar voorzien van glazen façades, maar heeft een beperkte openheid. Aan de westzijde opent het Forum van UN Studio zich daarentegen maximaal: de facet-vormige circulatiezone vatten de architecten op als een interactief, driedimensionaal mediascherm. Vlakken in elementaire kleuren verwijzen naar verschillende programma’s op de verdiepingen en vanaf de straat is zichtbaar wat zich waar in het gebouw afspeelt. Dit ‘Centre Pompidou-effect’ zorgt voor maximale dynamiek en uitwisseling aan de westzijde.