

“Een aards, stedelijk gebouw met een hele rustige buitenkant” was het streven van Erick van Egeraat.
De vorm van het bouwvolume en de situering van de entrees stemde hij nauwkeurig af op de stadsstructuur; de open ruimte van de begane grond lijkt uit de bouwmassa gehouwen te zijn en wordt voortgezet met een grotvormig atrium in het hart van het gebouw. Omdat de ontvangsthal ten opzichte van het aflopende plein licht oploopt, is er ruimte voor een souterrain met horeca.
Dit is met vides aan de hal gerelateerd, maar sluit aan op het niveau van de aangrenzende Schoolstraat. De Nieuwe Markt zet Van Egeraat vloeiend in het gebouw voort, waarbij de glazen pui aan de zijde van het plein volledig geopend kan worden. Zowel op de begane grond als in het souterrain gaat het gebouw zodoende een wisselwerking aan met de omgeving. Het Forum van Van Egeraat is een zacht gebeeldhouwde rots, rustig en massief, naar de top toe versmallend, die piekt met een transparant, glazen art-deco-dak ter afsluiting van het atrium.
Naar boven toe verjongt het gebouw dusdanig dat er op verschillende plekken ruimte voor terrassen is. Het gevarieerde daklandschap dat zo ontstaat, wordt ondersteund door de in facetten onderverdeelde gevel, waarmee een “gelaagd dialectisch spel tussen robuuste massa en transparantie, gewicht en gewichtloosheid” ontstaat, aldus de architect. Als een gebeeldhouwde glassculptuur is het programma rondom de grot gevouwen, waarbij verticale snedes hier en daar iets van de bakstenen binnenwereld prijsgeven. Net als het plein zijn de hal en het atrium bekleed met gewelfde vlakken typisch Gronings, rood metselwerk. “Van veraf lijkt het gebouw [...] ondoordringbaar, terwijl het van dichtbij open en toegankelijk is.” Het gebouw moest volgens Van Egeraat een “waanzinnige ruimte” worden die je niet meer vergeet en die een “ongekend visueel spektakel” oplevert.