Land
Hongarije
Jaar
1988
Taal
Hongaars gesproken, Nederlands ondertiteld
Acteurs
Miklós Székely B., Gyula Pauer, Vali Kerekes
Regie
Béla Tarr
Duur
116 min
Bela Tarr maakte een ongrijpbare, melancholieke film over het naderende einde van het communisme. Grijzen en schaduwtinten verlenen deze existentiële film noir-parabel over wanhoop een bijna abstracte schoonheid te midden van regen, modder en huilende honden. Karrer leeft sinds zijn ontslag een teruggetrokken bestaan in een grauw industriestadje op het Hongaarse platteland; zijn avonden brengt hij door in de Titanic Bar: daar staart hij verliefd naar de zangeres, zonder resultaat.
De vrouw is al getrouwd. Zo zou de logline of pay-off kunnen luiden voor Béla Tarrs portret van een haveloze man in kommervolle omstandigheden aan de vooravond van de val van het communisme. Zou – want Tarr is niet een regisseur die zijn werk graag samenbalt in eenvoudige oneliners. Het verhaal speelt in zijn films een ondergeschikte rol, de beelden – in zwart-wit – doen het werk, soundtrack en muziek dragen zijn parabels over de mens als een bundel van existentiële wanhoop. Digitale 4K-restauratie.
Béla Tarr was de meester van het betoverende lange shot, de meester van de prachtig in beeld gebrachte, zwaarmoedige films over de condition humaine. Hij wordt wereldwijd beschouwd als de meest invloedrijke filmauteur van de afgelopen dertig jaar. Tarr (Pécs, Hongarije, 1955) brak internationaal door met Damnation (1988) en breidde zijn roem en aanzien uit met zijn ruim zeven uur durende magnum opus Sátántangó (1994). Zijn films zijn op te vatten als commentaar op de kwetsbaarheid van de menselijke beschaving. Zijn grootse, aardse films, tonen de mens in de uitzichtloosheid van zijn bestaan. Toch is er soms een glimp van verlossing, als de drank vloeit, een orkestje speelt en de barbezoekers zich verliezen in een dronken dans.
Er zijn (nog) geen nieuwe data ingepland voor Classics: Damnation.
De nieuwste premières, filmtips, klassiekers en meer elke week in je mailbox!
