Koolhovens Keuze

Vanavond kijken we naar een van de films waar Tarantino duidelijk inspiratie uit putte. Want Jackie Brown was niet de eerste keer dat Grier een krachtige, slimme en vastberaden vrouw neerzette die weigert een slachtoffer te zijn. Dat deed ze al eerder, in Coffy (1973). Zowel Jackie Brown als Coffy opereren in een door mannen gedomineerde, gevaarlijke wereld. Jackie Brown is een liefdevolle hommage aan de klassieke blaxploitationfilm, waarvan Coffy een schoolvoorbeeld is.

The Baddest One-Chick Hit-Squad that ever hit town!

*Mensen met een Newsroom ticket kijken de film in Camera 4.

Ik zag T2 voor het eerst in Kinepolis Brussel, in 1991 en...man... wat een belevenis was dat. Ik had natuurlijk de eerste Terminator gezien, maar het was vooral door het watermonster in Cameron’s The Abyss dat de verwachtingen op technisch vlak hooggespannen waren. Die werden ruimschoots waargemaakt. Wat we te zien kregen was indrukwekkend op een manier die vandaag de dag niet meer haalbaar is voor speelfilms. Mensen zijn gewend de meest bizarre dingen voorgeschoteld te worden, dus die wow-factor was al een tijdje uit het repertoire van filmmakers en dat was maar heel even enkel terug door AI-filmpjes – maar ook daar is de verzadiging al toegeslagen. Maar hoe blasé we ook geworden zijn door digitale hoogstandjes, Terminator 2 blijkt ook los van de effecten fier overeind te blijven staan als een actiefilm van het hoogste niveau, met een verhaal dat steeds meer een even griezelig als mogelijk toekomstscenario lijkt te schetsen. 

Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Duur film: 137 minuten

Tijdschema

*Mensen met een Newsroom ticket kijken de film in Camera 4.

V for Vendetta is een film die ik iedere keer dat ik hem zie beter ga vinden. Misschien kwam het doordat ik de beroemde strip van Alan Moore en tekenaar David Lloyd eerst gelezen had en die nog net wat subversiever was. Moore stelde dat zijn strip twee extremen tegenover elkaar had gezet, namelijk fascisme en anarchisme, terwijl het filmscenario was herschreven over het Amerika van dat moment en daardoor het Amerikaanse neoconservatisme zette tegenover het Amerikaanse liberalisme. Interessant in deze is dat tekenaar (en mede-auteur) David Lloyd zich wél direct achter de verfilming schaarde en het script roemde. In de eerste instantie vond ik de door de Wachowskis (bekend van The Matrix) geschreven en gecoproduceerde film wat te hip, maar naarmate de tijd wat meer afstand nam, had ik daar steeds minder last van. Ondertussen is de wereld zo veranderd dat de film relevanter is dan ooit.

Moore schreef het origineel tijdens de Thatcher- en Reaganjaren, maar wie de wereld nu beziet, kan niet anders dan concluderen dat er vandaag de dag nog meer totalitaire krachten zich politiek roeren dan destijds het geval was. Het is zonder twijfel de meest subversieve mainstreamfilm die Hollywood deze eeuw produceerde en een uitstekende start voor een flinke discussie over de huidige staat van de wereld.

*Mensen met een Newsroom ticket kijken de film in Camera 4.