The Kidnapping of a President

Op 14 oktober 1930, rond 9 uur 's ochtends, ontvoerden activisten van de Finse rechtsextremistische Lapua-beweging de eerste president van het land, Kaarlo Juho Ståhlberg, en zijn vrouw Ester. Het klinkt als het uitgangspunt voor een spannende politieke thriller, maar Samuli Valkama's The Kidnapping of a President is een komedie, passend bij de bizarre realiteit van de zaak, waarin de ontvoerders zo overweldigd raakten door de steeds verwarrender wordende situatie dat... de dingen absoluut niet volgens plan verliepen. Als gevolg daarvan noemde een Zweedse krant hun buren een “bananenrepubliek”, net als Mexico, wat volgens een anekdote leidde tot een fel protest van de Noord-Amerikaanse ambassadeur in Finland, die zei dat Mexico een beschaafd land is.

Valkama speelt het allemaal vrij serieus, laat de bijna absurde feiten voor zich spreken en zorgt voor een soort humor die sinds de hoogtijdagen van de Tsjechische komedie in de jaren zestig zelden meer te zien was, toen het dagelijks leven sombere waarheden aan het licht bracht wanneer er, soms zachtjes, soms krachtig, in werd gepord. En zoals alle grote kunst laat zien: alleen het lokale heeft een universele betekenis, en The Kidnapping of a President biedt volop stof tot nadenken over onze onrustige tijden.