Docs: De Man met de Glimlach

Aan de hand van het reisverslag van zijn Joodse vader Bram Cohen, diens dagboekaantekeningen uit het Jappenkamp en niet eerder vertoond archiefmateriaal schetst Paul Cohen een beeld van het Europa na WOII door de ogen van zijn vader. In de lente van 1947 reist de jonge student Bram met de trein door Duitsland, op weg naar Kopenhagen. Zijn Joodse familie is voor de helft uitgemoord. Vol bitterheid kijkt hij naar het verwoeste land en het overwonnen volk. “De honger staat ze op het gezicht. Goed zo, nog lang niet genoeg!”, schrijft hij in zijn reisboek. Maar op het station in Hamburg draait alles om. Langs het spoor drentelen jonge kinderen met kromme beentjes door kalkgebrek. In plaats van haat voelt Bram vergeving en compassie. Hij geeft zijn brood aan een meisje van vijf.

In De Man met de Glimlach maken we deze treinreis opnieuw en ontmoeten we reizigers van nu die ook ieder een verhaal over vergeving hebben. Paul Cohen schreef ook een boek over de lotgevallen van zijn grootvader Aäron en zijn vader Bram tijdens en de periode vlak na de oorlog.